Pasta met aubergine en tomatensaus

Pasta is altijd lekker en deze heeft ook nog twee pluspunten wat mij betreft: simpel en vegetarisch, maar ook weer niet te vegetarisch. Ik moet natuurlijk rekening houden met mijn huisgenoten. Ik ben dan zelf wel dol op vleesloze dagen, maar dat is duidelijk niet iedereen hier in huis. Toch denk ik hiermee iedereen een plezier te doen.

Het volgende gaat erin voor 4-6 personen:
1 ui, gesnipperd
2 tenen knoflook, fijngehakt
blaadjes en steeltjes van 1 klein bosje basilicum, steeltjes fijngehakt
4-6 el olijfolie
1 blik gepelde tomaten (400 gram)
2 aubergines, in plakken (ik maak er halve plakken van, kindvriendelijk!)
500 gram penne
80 gram ricotta
Uisnippers, knoflook en basilicumsteeltjes een minuut of vijf zweten in 3 eetlepels olie (kun je ondertussen de aubergine snijden). Tomaat plus zout en peper toevoegen en 20 minuten zachtjes koken. Ondertussen de aubergine in olijfolie goudbruin bakken en samen met de basilicumblaadjes door de tomatensaus roeren. Pasta ondertussen al dente koken, afgieten en door de saus roeren. Ik doe het gerecht op een schaal en verdeel er ricotta over, maar dat kun je ook per bord doen.
Wat ik alleen niet snap is ‘ricotta verkruimelen’. Ik krijg deze kaas met de beste wil van de wereld niet verkruimeld, omdat het een veel te vaste substantie is. Ik moet ook zeggen dat ik de ricotta niet zoveel vind toevoegen, het is vrij smakeloos. Kaas of room is natuurlijk altijd lekker, want een beetje vet doet een gerecht altijd goed, maar in dit geval vind ik het resultaat tegenvallen. De kinderen schrikken ook een beetje van die witte klodders op hun pasta en roepen: “niet dat wit!” Ik heb nog een klein restje geraspte parmezaan en laat ze dat erover verdelen. Over de aubergines hoor ik ze nauwelijks, totdat oudste zoon mij schuldbewust met volle mond aankijkt. Hij vindt die aubergine toch niet zo lekker, maar nu kan ik mij daar iets bij voorstellen als je mond helemaal vol zit met aubergine.
Als manlief later thuiskomt en de pasta opwarmt blijft hij goed overeind, dat is ook fijn aan dit recept. Want opwarmen komt nogal eens voor! Vol spanning kijk ik toe hoe manlief ‘aanvalt’. Aubergine is geen favoriet en vegetarisch ook niet, maar in dit geval hoor ik hem tussen de happen door alleen maar zeggen: “wat een heerlijke pasta!” Ook hij strooit er nog een restje parmezaan overheen en ik kan hem een ongelijk geven. Ik denk dat deze pasta lekkerder is met parmezaan dan met ricotta. Maar ja, soms wil je ook eens iets anders en de ricotta maakt hem wel smeu├»g. Conclusie: een superpasta waar iedereen blij van wordt (inclusief kok)!

Mirjam Lingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *