BBQ-beef a la Jamie

In Nederland moet je je kans grijpen als het mooi weer is: bbq-en! Deze zomer is dat nog niet veel voorgekomen en daar zit je dan met je bbq-nummer van Jamie magazine. Maar deze week is het zover, het is bbq-weer! Dus de hoogste tijd om de bbq uit het stof te halen en bij de slager eens wat lekker vlees te kopen. Daar denk ik niet alleen zo over, maar ook de redactie van Jamie magazine. Op de website staat een oproep wie zich aan wil sluiten om de komende week het coverrecept, de BBQ-beef a la Jamie, te maken. Ondanks dat deze beef niet in het weekmenu staat, sluit ik mij daar natuurlijk graag bij aan.

Vol enthousiasme spring ik maandagmiddag op mijn fiets om een mooie rosbief te kopen bij de slager. Blij fiets ik in de zomerzon met een mooi stuk vlees van ruim 600 gram weer naar huis. Op dinsdag zet ik de beef in de marinade van een eetlepel scherpe Dijon mosterd, 8-10 el worcestersaus en wat takjes rozemarijn. Het vlees gaat in een diepvrieszak, waar ik alle lucht uitdruk en de marinade nog een beetje mee in het vlees kneed, in de ijskast. Zo kan ik op woensdag deze topper maken, want de beef moet minstens 24 uur in de marinade. En ja hoor, je moet je kans dus grijpen als het mooi weer ís! Op woensdag komt de regen met bakken uit de hemel. Maar een echte Hollander laat zich door een beetje regen niet uit het veld slaan, hoewel het niet veel had gescheeld.
De bbq gaat aan, weer of geen weer! Ik maak een aardappelsalade (uit JAMIE) en mijn eigen variant op de wilde rijstsalade. Als de kolen goed heet zijn dep ik het vlees droog en bestrijk hem met wat olijfolie. Ik breng de beef naar buiten, waar manlief bij de bbq al in de startblokken staat. Een kommetje met ijskoud water met een blok boter erin staat naast de bbq opgesteld. Aan de slag!
De beef gaat op het heetste deel van de bbq, insmeren met boter en keren. En dat iedere minuut, het is een intensieve bezigheid. Maar dat komt vooral doordat we keurig het recept volgen (waar uitdrukkelijk bij staat dat het op gevoel moet). Dit gaat een minuut of tien zo door en daarna gaat het vlees naar de zijkant van de bbq om het nog een minuut of vijf te laten garen. En dan gaat de behandeling van bestrijken met boter en iedere minuut keren gewoon door.
Het is bijna een rituele bbq. Met zijn tweeën zijn we helemaal druk met het vlees. Dat is niet nodig, maar het is wel leuk! Het stukje vlees krijgt een behandeling alsof het onze pasgeboren baby is. Hij wordt helemaal gepamperd!
rosbief bbq
En dan is het bijna zover. Het vlees komt van de bbq en ik bestrijk hem nog een keer met boter, druppel er een beetje worcestersaus en olie over, en bestrooi hem met tijm en rozemarijn. En dan nog even een minuutje rusten. De spanning stijgt, we kunnen bijna niet wachten. En toch, het is het wachten meer dan waard. Ik heb echt nog nooit zo’n heerlijk stuk vlees van de bbq gegeten. Met zijn drieën eten we het hele stuk vlees op en de uitroepen van hmmmm, heerlijk etc zijn niet van de lucht. We genieten en hopen vooral op nog wat mooi bbq-weer deze zomer en dan ga ik zeker nog eens deze bbq-beef maken.

Mirjam Lingen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *